Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2011

Μια μερα θα γραψω μια ιστορια για ολους εσας.
To ποσο ομορφοι,ποσο ησυχοι φαινεστε μεσα απο τα μισανοιχτα παραθυρα σας
τιποτα δε εχω να πω,μονο τις ιστοριες σας
ισως γι'αυτο να με τρομαξει τις τελευταιες μερες ο θορυβος
"θυμασαι που σου ελεγα οτι ολα ηταν καλα?ε δεν ηταν.."
σαν να αναβει σιγα σιγα ολο αυτο,και η βροχη τοσο απλα τα ξεπλενει ολα
ανεβηκα στο πιο ψηλο βραχο της πολης,κι ακομα δεν μπορω να καταλαβω τι να σημαινουν ολα αυτα
μπορω να καταλαβω την αιωνιοτητα ομως
ειναι δυσκολες οι μερες μας,και θα ρθουν δυσκολοτερες
αλλα χαιρομαι
αγαπαω την πολη μου
τα κτιρια,οι δρομοι,οι γατες,οι γραμμες των πεζοδρομιων,ολους σας
μαθαμε να ζουμε σαν να υπαρχει παντα αυριο
λες και καναμε κατι για να μαστε εδω
λες κι αυτος ο ηλιος ποτε δε θα δυσει
κι εγω δε μπορω ν'ανησυχω για ολους σας
ειμαστε ολοι δυστυχισμενοι,δε στο 'πανε?
κι ορκιζομαι,πως αν δεν ηξερα οτι το χεις πιστεψει,δε θα λεγα τιποτα
δεν εχει σημασια το πως,το θεμα ειναι οτι μιλαμε για χιλια δυο πραγματα που τελικα εχουμε ζησει μονο την αντανακλαση τους
ας μιλουσαμε λιγοτερο
θα ζωγραφιζαμε,θα γραφαμε ποιηματα και μουσικη
κατι θα εβγαινε
τι να τις κανω πια τις ομοιοκαταληξιες ομως
που πας να πεις και το σ'αγαπω σε ιαμβικο δεκαπεντασυλλαβο
εγω θα τρομαξω μονο οταν σταματησεις να με ψαχνεις στους δρομους που χαραξαμε μαζι στην Αθηνα
απο τοτε,εχω ξεχασει να γραφω,αλλα δε με νοιαζει και πολυ
συγκινουμαι ευκολα και καπνιζω πολυ
μαθαινω απ την αρχη πως ειναι να χεις εναν ισιο δρομο μπροστα σου
και εναν απεραντο ουρανο πανω απ το κεφαλι σου
υπαρχει κατι καλυτερο?
τα βρισκω τα πραγματα,ειμαι ενταξει
ολα ειναι στη θεση τους ,ε?
κι η δικη μας θεση που ειναι?
ακομα και το ραδιοφωνο σταματησε να αφουγκραζεται τον αθηναικο κοσμο
νιωθω τοσο θυμωμενη
αυριο μεθαυριο μπορει να καταφερω να γραψω αυτα που με δυσκολευουν
ως τοτε,να μαστε καλα