Δευτέρα, 8 Νοεμβρίου 2010

MIA MEΡΑ
ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΤΑΞΩ ΟΛΟΥΣ
ΕΝΑΝ - ΕΝΑΝ
ΚΑΙ ΘΑ ΓΡΑΨΩ
ΤΟ ΠΙΟ ΑΣΠΡΟ
ΚΑΙ
ΓΕΜΑΤΟ
ΤΡΑΝΤΑΧΤΟ
ΓΕΛΙΟ.

ΚΑΙ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.
ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ
ΚΑΝΕΝΑ
ΟΥΤΕ ΜΙΣΟ
ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ
ΟΥΤΕ ΚΑΘΟΛΟΥ
ΝΑ ΜΕ ΑΓΓΙΞΕΙ
ΟΥΤΕ ΣΤΑΓΟΝΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΣΑΛΙΟ ΣΑΣ.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΔΗΘΕΝ
ΤΟΣΟ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ
ΚΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ
ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΑΛΙΑ,
ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ.
ΜΗΠΩΣ ΚΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΔΥΝΑΜΟΣ.
ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΘΑ ΓΙΝΕΙ.
ΘΑ ΤΟ ΔΕΙΣ.
ΘΑ ΓΙΝΕΙ.
ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΝΩ ΕΓΩ.
Η ΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ.
ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΙ ΜΟΥ.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ,ΚΙ ΑΥΤΗ ΜΟΥ ΑΝΗΚΕΙ.
ΟΧΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥ.
ΧΑΧΑ.
ΚΙ ΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ ΤΟΥ ΤΑ ΠΗΡΑ.
ΕΧΩ ΜΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΣ.
ΤΟΥ ΤΑ ΠΗΡΑ.

ΓΡΑΦΩ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΓΡΑΦΩ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΣΤΗΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΔΕΙΤΕ ΤΙΣ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΟΥ
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΚΑΝΩ
ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ
ΔΕ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ
ΟΧΙ,ΔΕΙΤΕ
ΜΑΛΛΟΝ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ
ΠΑΡΑ
ΠΟΛΥ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΓΡΑΦΩ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΠΟΝΕΣΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ
ΓΙ ΑΥΤΟ ΧΑΝΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ
ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ
ΣΕ ΛΙΓΟ ΘΑ ΧΟΥΝΕ ΣΠΑΣΕΙ ΤΟ ΤΖΑΜΙ
ΤΟΝ ΤΟΙΧΟ
ΘΑ ΧΟΥΝΕ ΣΚΙΣΕΙ ΤΙΣ ΚΟΥΡΤΙΝΕΣ
ΘΑ ΧΟΥΝ ΞΕΒΑΨΕΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΜΟΥ
[ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ
ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ
ΟΤΑΝ ΗΜΟΥΝΑ ΜΙΚΡΗ
ΤΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ
ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΙΞΕΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΠΟΓΕΥΜΑ
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ.
ΤΟΥ ΕΙΧΑ ΠΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ.]

ΘΑ ΜΕ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΜΕ ΜΙΚΡΑ
ΘΑ ΜΟΥ ΛΙΩΣΟΥΝ ΣΤ'ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ
ΘΑ ΜΕ ΒΡΟΥΝ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΗ
ΔΕ ΘΑ ΦΟΡΑΩ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΟΥ ΦΟΥΣΤΑΝΙ
ΔΕ ΘΑ ΦΟΡΑΩ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ ΜΟΥ
ΔΕ ΘΑ ΧΩ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΝΑ ΠΩ ΤΑ ΛΟΓΙΑ
ΠΟΥ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΩ ΝΑ ΠΩ
ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΜΕΡΑ
ΘΑ ΤΟ ΚΑΘΥΣΤΕΡΩ
ΘΑ ΛΕΩ ΠΩΣ ΔΕ ΧΑΘΗΚΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΔΕ ΘΑ ΡΘΟΥΝ
ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΠΙΑΣΟΥΝ
ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕ ΘΑ ΡΘΟΥΝ
ΔΕ ΘΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ
ΘΑ ΤΣΑΚΩΘΩ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΩ ΠΩΣ ΑΓΑΠΩ
ΗΡΘΑΝ ΕΙΔΕΣ?
ΔΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.
ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΤΕ.
ΘΑ ΛΕΤΕ ΓΙΑ ΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΕ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ
ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ
ΠΟΥ ΕΛΕΓΕ ΨΕΜΑΤΑ
ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΥΠΟΚΡΙΤΡΙΑ
ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΥΒΕ
ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΛΕΓΑΝ ΙΒΑΝΑ
ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ.


ΚΑΝΤΕ ΛΙΓΗ ΗΣΥΧΙΑ.
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΨΑ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ.
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΔΩ ΕΙΝΑΙ ΜΠΛΟΓΚ ΣΟΦΙΑ.
ΣΟΦΙΑ ΞΥΠΝΑ.
ΣΟΦΙΑ ΞΥΠΝΑ.
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΔΕΧΕΣΑΙ ΣΟΦΙΑ,ΕΙΣΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΠΕΛΑ.
ΣΤΑΜΑΤΑ ΝΑ ΣΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΛΕΣ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ.
ΣΟΦΙΑ,ΣΤΑΜΑΤΑ,Ω ΣΟΦΙΑ!
ΤΡΩΣ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΟΦΙΑ.
ΣΟΦΙΑ ΕΚΘΕΤΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ.
ΒΑΛΕ ΚΡΑΓΙΟΝ.
ΒΑΛΕ ΜΕΓΑΛΕΣ
ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΕΣ
ΠΥΚΝΕΣ
ΚΑΙ ΚΑΤΑΜΑΥΡΕΣ ΒΕΛΦΑΡΙΔΕΣ.
ΚΟΨΕ.
ΜΗΝ ΡΑΨΕΙΣ.
ΑΣΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ,ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ,ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΟΙ,ΜΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ.
ΜΙΛΑ ΣΟΦΙΑ.
ΠΕΣ ΟΤΙ ΕΧΕΙΣ ΑΣΧΗΜΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕΣΑ ΣΟΥ ΚΟΡΙΤΣΑΡΑ ΜΟΥ.
ΕΛΑ ΒΡΕ.
ΕΛΑ.
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.
ΝΑΙ,ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΑΜΗΧΑΝΑ.
ΝΑΙ ΔΕ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΛΕΩ,ΝΑΙ.
ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΣΑΝ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΕ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.
ΧΑΧΑ.
ΝΑΙ.
ΧΑΧΑΧΑΧΑ.
ΕΛΑ ΓΕΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ,ΠΡΙΝ ΕΡΧΟΥΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ.
ΕΧΟΥΝΕ ΡΑΜΦΗ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΣΟΦΙΑ.
ΕΧΟΥΝΕ ΦΤΕΡΑ.
ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΡΑΜΦΟΣ ΣΟΦΙΑ?
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΔΕ ΓΡΑΦΕΙΣ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΣΟΦΙΑ?

ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩ.
ΘΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΘΑ ΛΕΤΕ ΤΙ ΛΕΕΙ ΑΥΤΗ.
ΤΙ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΕΜΕΝΑ ΤΙ ΛΕΕΙ ΑΥΤΗ.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗ.
ΑΥΤΗ ΤΑ ΒΓΑΖΕΙ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ.
ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΜΠΛΟΓΚ,ΚΟΙΤΑ ΤΗΝ.
ΧΑΧΑ.
ΠΛΑΚΑ ΕΧΕΙ.
ΜΠΡΑΒΟ,ΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ.
ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ.
ΕΓΩ ΕΧΩ ΔΥΝΑΜΗ,ΕΓΩ ΛΕΩ ΠΙΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ ΨΕΜΜΑΤΑ.
ΕΓΩ ΓΡΑΦΩ ΜΕ ΜΙΚΡΑ.
ΕΓΩ ΤΗΝ ΚΟΡΟΙΔΕΥΩ.
ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΝΕΤΑ.
ΝΟΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΕΚΑΝΕ.
ΧΑΧΑ.ΑΣ ΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ.
ΧΑΧΑΧΑ.
ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ ΝΑ ΠΩ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΛΕΕΙ ΠΑΛΙ.
ΚΕΦΑΛΑΙΑ..ΧΑΧΑΧΑΧΑ..
ΕΙΜΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΕΓΩ..
ουφ...ειμαι δυνατος....
λεω αληθειες εγω...ξερω να ντυνομαι εγω..δες την να πως ειναι..
μικρα γραμματα,μικρα και στρογγυλα,στο δημοτικο μου μαθανε να γραφω και καλλιγραφικα
δε μου μαθανε που μπαινουν οι τονοι...


ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.ΕΓΩ Η ΣΟΦΙΑ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΕΡΙΑ ΠΙΑ.

το νιωθω να πλησιαζει.
κανω πως γραφω πανω απο το πληκτρολογιο μου
δεν ακουω
ναι ναι γινεται
δεν ακουω
πλησιαζει
δεχομαι δεχομαι μονο δεχομαι
δεν κινουμαι.
κανω πως γραφω.
σε λιγο θα κανω πως ντυνομαι
μετα πως ξερω τι με περιμενει.
μετα πλησιαζει.
μετα θα κανω οτι γραφω παλι,με πολυ προσοχη.
μετα ηρθε.

4 σχόλια:

  1. Μόνο να περιμένουμε να έρθει μας απόμεινε
    κι έτσι μείναμε μόνοι να παλεύουμε με τις λέξεις μας και να βουρκώνουμε με τους εαυτούς μας.
    πού πήγε το ράμφος σου σοφια...
    πού πήγαν τα πουλιά;
    Εύκολα φύγαν κι αφήσαν τα χέρια τους πίσω.
    ως πότε θα λείψουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φορεσα το ραμφος μου και εδιωξα τα πουλια,και νιωθ μια θλιβερη περηφανια
    στην μοναξια μου ειμαι μονη,και ειναι ομορφο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή