Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

σπαγγος

τα πραγματα ειναι ομορφα ξερεις...ακουω γλυκια μουσικη,απο εκεινες τις λιγες,τις περαστικες,τις φλογοβολες.πως να προλαβεις να σκυψεις το κεφαλι,να κατεβασεις τις μελωδιες,οταν σε εχουν προσπερασει ηδη..
με απλα λογια,πολυ απλα
μια μικρη ιστορια
σαν τον κυνηγο και τον ψαρα
την πριγκηπισσα και το μπιζελι
σαν μια ελπιδα,οχι φανταχτερη,οχι ξεφτισμενη
μικρη,που κοχλαζει
η δυνατοτερη μεσα στις πυραμιδες
με τ'ακροδαχτυλα της ν'αγγιζουν την ακρη του φουστανιου της.
μια τοσο ιερη στιγμη,να βεβηλωνεται απο αλυγιστους δεικτες ρολογιου,απο ενα πνιγερο τικ τακ,σχεδον σβησμενο,ακαθεκτο
ο ναυτης,με το αλφα παρμενο απο το αλεφ - ακομα το ψαχνω - και το υψιλον του,μια σκηνη,χωρις αυλαια,τοσο μαρμαρινη,τοσο απαλη.
θα ειναι ειναι αυτος,ο χορευτης της πλατειας,ο αρκουδιαρης,
το ντεφι,και μετα θα ναι κυκλαμινο,και πευκοβελονια στα ποδια της.
με τι λογια,τι γραμματα να συμμαζεψω?
θα ειναι σαν στηθος,σαν πλατη,σαν την πινακιδα που σου λεει οτι εδω αρχιζει,κι εδω τελειωνει το χωριο.
ο ομορφοτερος απο τους δυο γιους,ο Γιαννακης της Ορφανης,ο αξεχαστος και περπατημενος πανω απο χορταρια και μετα απο θαλασσες,με ενα κουπι και μια ανδρομεδα κρασι σε καθε του χερι,ισα ισα να του θυμιζει,εισαι αυτο που δε γινεσαι,αυτο το χαλικακι που σε ενοχλει στο παπουτσι σου,κι αυτη η ωρα που φυσσαει και χαιδευει.
το μυστικο που επλεξε με τα μαλλια της,σαν κοριτσακι,σαν μικρο παιδι,που το δεσε με σταχυα και τον Αλιακμονα, χιονι για τα ματοκλαδα,και φωτια κι ανασα,για να χει το αλεφ κατι να ξαγρυπνα γι αυτο..
ποσο απλη μελωδια,ποσο απλη...
με το κρασι και το κουπι,μεσα απο πολιτειες,καταξενες,ηρθε να τις εννωσει με μια κλωστη,με εναν σπαγγο,με τα πουλια,τις ριζες,υστερα τ'αγαλματα κι ως περα τ'αστερια. ο μικροτερος,και ο δυσκολοτερος ερμηνευτης,που μυριζει σκονη,και πευκο,κι αγγιστρωνει και δε ξερεις απο μια μερια να πρωτοχαρεις,ποια μερια θα προλαβεις,ποια μερια θα σε προλαβει,αρμονικα,μυστικα συνεννοημενα,χωρις λογια,λιγο αερακι και λιγη σταχτη απ τα παλια,και δυο δοντια δεμενα με τον ιδιο σπαγγο στο λαιμο,η ουσια,η νοσταλγια,ενας κυνοδοντας κι αλλος ενας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου